Portal
Giriş yap
1
ÜSTÜ ÖRTÜLEN ERGENEKON Bir 25/5/2009, 16:15
Türkiye darbeler ülkesidir. Türkiye’de on yılda bir darbe yapılmıştır. Görevi sınırları beklemek olan askerler ne yazık ki planlı ve sistematik olarak yönetime el koyarak ülkeyi zaptırapt altına almayı görev bilmektedir. Siyasiler bu duruma seyirci kalmaktadır. Demokrasi ile yönetilen ülkelerde askeri müdahaleden söz etmek olası değildir. Demokrasiye geçen ülkeler kesinlikle darbecileri yargılarlar. Türkiye darbeyi yargılamayan ülkelerin başında gelir. On yılda bir planlı bahanelerle askeri darbelerin yapıldığı ülkelerde demokrasi olmaz. Darbelerle yönetilen devlet hukuk devleti olmaz. İnsan hakları korunmaz. Hukuk devletinde her kurumun görevi ve sınırları bellidir. Hukuk devletinde asker askerlik bilinciyle sınırları bekler, halkın seçtiği hükümetler ülkeyi yönetir.
Ülkemizde 1960, 1971, 1980, 1997 yıllarında ve nihayet 27 Nisan 2007’de E - muhtırayla planlı olarak darbeler yürürlüğe konarak kör topal ilerlemekte olan demokrasi kesintiye uğratılmıştır. Bu darbelerin hepsinin planlaması sürecinde sistematik olarak toplumsal olaylar örgütlenmiştir. Bu organize olaylarla halklar birbirine kırdırılarak darbelere zemin hazırlandığı herkes tarafından bilinmektedir. ‘Hatırla Sevgilim’ dizisinde kısmen anlatıldığı gibi sağ – sol olaylarının kışkırtılması, 34 kişinin ölümüne sebeb olan 1977 bir Mayıs katliamı, resmi olarak 114 kişinin ölümüne sebeb olan Maraş katliamı, 1980’de 52 kişinin ölümüne sebeb olan Çorum olayı, 1993’te 37 canın ölümüne sebep olan Sivas olayı, 1995’te 22 kişinin ölümüne sebep olan Gazi olayları, v.b. olaylar bu planları açıklamaya yeter de artar bile.
Her darbeden sonra halka aklın alamayacağı şidette baskı yapılmış, düşünceye yasak getirilmiş, düşünmeyen, sormayan, sorgulamayan apolitik bir toplum oluşturulmuştur. Zindanlar düşünen, sorgulayan, hesap soran insanlarla doldurulmuş, orada bile demokrasi tarihinin yüz karası olan işkenceler uygulanmıştır, zindanlar kan gölüne çevrilmiştir. Darbelerden sonra süngü zoruyla kabul ettirilen çağdışı anayasa kabul ettirilmiştir. Özellikle 12 Eylül anayasasında kırmızı çigiler belirlenmiş insan hakları ve demokratik haklar rafa kaldırılmıştır. Bu anayasayla darbecilere dokunulmazlık getirilmiştir. Darbecilerin bilgisi ve gözetimi dahilinde gerçekleştirilen cinayetlerle Türkiye karanlığa gömülmüştür. Daha sonra defalarca darbe anayasasına yapılan yamalar yeterli olmamıştır, çünkü darbe anayasasının özüne dokunulmamıştır ve dokunulamamaktadır. Bu anayasanın geçici 15. maddesi darbecilerin yargılanmasının önündeki en önemli engeldir.
1. ve 2. iddianamede görüldüğü gibi Ergenekon ahtapot gibi her yanı sarmış. Hangi taşı kaldırsan altında Ergenekon çıkıyor. Her tarafta Ergenekonun pis kokuları geliyor. Türkiye halkları bu pis kokuları koklamak zorunda değil. Hiç bir ayırım gözetilmeksizin olayın üzerine gidilmeli ve ahtopotun başı bir daha dirilmemek üzere ezilmelidir.
Demokratik bir ülke olduğunu iddia eden Türkiye günümüzde sözde darbeyi yargılama sınavı veriyor. Sonuna kadar olayın üstüne gidilmesi hepimizin dileğidir. Bu anlamda yargının önü açılmalıdır. Ergenekon özünden uzaklatırılarak sulandırılmamalıdır. Ergenkonun 2. iddianamede belirtildiği gibi AKP’ye karşı olan herkesi içine alacak biçimde genişletilmesi ve aşırı derecede yaygınlaştırılması bu davanın gereğince yargılanmasına katkı sunmaz, aksine Türkiye’de kutuplaşmayı doğurur.
Ergenekonun 2. iddianamesinde görüldüğü gibi bu dava 2003 – 2004 yıllarında AKP’ye karşı tertiplenen darbeyle sınırlı tutuluyor. Kürtlere karşı işlenen suçlar, faili meçhul cinayetler örtbas ediliyor, üstü örtülmeye çalışılıyor. Böyle olunca da sadece AKP’nin karşıtlarıyla bir hesaplaşma havası veririyor ve Türkiye’yi daha çok geriyor. 2. iddianamede 1990’lı yıllarda Veli Küçük, Arif Doğan, Levent Ersöz v.b. çok sayıda sanığın Kürt illerinde işlemiş oldukları faili meçhul cinayetlere yer verilmemiş olması düşündürücüdür. 1. iddianamesinin eklerinde Musa Anter cinayetine ait belgere yer verilmiştir. İddianamede Musa Anter, Hafız Akdemir, Yahya Orhan, Mecit Akgün, Cengiz Altun, Çetin Abay, Behçet Cantürk, Savaş Buldan, Hacı Karay gibi yüzlerce Kürt kökenli yurttaşın devlet bağlantılı karanlık güçler tarafından öldürüldüğüne dair belgeler olmasına karşın tutuklananlar bu suçlardan sorumlu tutulmamıştır. Kürt illerinde işlenen faili meçhul cinayetleri soruşturmayan bir dava temiz eller davası olarak yutturulmaya çalışılıyor. Buna kimse kanmaz. Asit kuyularının açılması önemlidir, ama yeterli değildir. Kürt illerinde sürdürülen kazılar devam etirilerek kazılarda çıkan kemiklerin hesabı sorulmalıdır. Kürt illerinden işlenen tüm suçlar soruşturulmalı ve suçlu kim olursa olsun hesap sorulmalıdır.
Musa Anter, Muhsin Melik, Mehmet Sincar.... ve binlerce Kürdün katillerinden hesap sormayan bir dava temiz eller davası olamaz.
Ergenkon davası görünen biçimiyle AKP’nin muhaliflerinden intikam alma izlenimi veriyor. Darbenin yargıya intikal edilmesi önemlidir ama AKP karşıtı bir davayla sınırlandırılması düşündürücüdür. Anayasanın geçici 15. maddesi kaldırılıp tüm darbecilerden hesap sorulmadığı sürece Türkiye darbelerden kurtulamaz.
Ergenekon davasının özüne bağlı kalınarak en kısa sürede sonuca bağlanması, suçlulardan hesap sorulması demokrasiye inanan herkesin beklentisidir. Ancak darbe bahane edilerek yazan, çizen, soran, sorgulayan insanların, bilim adamlarının üstüne gidilerek onların susturulmaya, sindirilmeye çalışılması Ergenekon davasına gölge düşürür, Türkiye’yi çıkmaza ve kaosa sürükler, çok daha gerilere götürür.
İsmail Cömertoğlu
WWW.ismailcomertoglu.com
Ülkemizde 1960, 1971, 1980, 1997 yıllarında ve nihayet 27 Nisan 2007’de E - muhtırayla planlı olarak darbeler yürürlüğe konarak kör topal ilerlemekte olan demokrasi kesintiye uğratılmıştır. Bu darbelerin hepsinin planlaması sürecinde sistematik olarak toplumsal olaylar örgütlenmiştir. Bu organize olaylarla halklar birbirine kırdırılarak darbelere zemin hazırlandığı herkes tarafından bilinmektedir. ‘Hatırla Sevgilim’ dizisinde kısmen anlatıldığı gibi sağ – sol olaylarının kışkırtılması, 34 kişinin ölümüne sebeb olan 1977 bir Mayıs katliamı, resmi olarak 114 kişinin ölümüne sebeb olan Maraş katliamı, 1980’de 52 kişinin ölümüne sebeb olan Çorum olayı, 1993’te 37 canın ölümüne sebep olan Sivas olayı, 1995’te 22 kişinin ölümüne sebep olan Gazi olayları, v.b. olaylar bu planları açıklamaya yeter de artar bile.
Her darbeden sonra halka aklın alamayacağı şidette baskı yapılmış, düşünceye yasak getirilmiş, düşünmeyen, sormayan, sorgulamayan apolitik bir toplum oluşturulmuştur. Zindanlar düşünen, sorgulayan, hesap soran insanlarla doldurulmuş, orada bile demokrasi tarihinin yüz karası olan işkenceler uygulanmıştır, zindanlar kan gölüne çevrilmiştir. Darbelerden sonra süngü zoruyla kabul ettirilen çağdışı anayasa kabul ettirilmiştir. Özellikle 12 Eylül anayasasında kırmızı çigiler belirlenmiş insan hakları ve demokratik haklar rafa kaldırılmıştır. Bu anayasayla darbecilere dokunulmazlık getirilmiştir. Darbecilerin bilgisi ve gözetimi dahilinde gerçekleştirilen cinayetlerle Türkiye karanlığa gömülmüştür. Daha sonra defalarca darbe anayasasına yapılan yamalar yeterli olmamıştır, çünkü darbe anayasasının özüne dokunulmamıştır ve dokunulamamaktadır. Bu anayasanın geçici 15. maddesi darbecilerin yargılanmasının önündeki en önemli engeldir.
1. ve 2. iddianamede görüldüğü gibi Ergenekon ahtapot gibi her yanı sarmış. Hangi taşı kaldırsan altında Ergenekon çıkıyor. Her tarafta Ergenekonun pis kokuları geliyor. Türkiye halkları bu pis kokuları koklamak zorunda değil. Hiç bir ayırım gözetilmeksizin olayın üzerine gidilmeli ve ahtopotun başı bir daha dirilmemek üzere ezilmelidir.
Demokratik bir ülke olduğunu iddia eden Türkiye günümüzde sözde darbeyi yargılama sınavı veriyor. Sonuna kadar olayın üstüne gidilmesi hepimizin dileğidir. Bu anlamda yargının önü açılmalıdır. Ergenekon özünden uzaklatırılarak sulandırılmamalıdır. Ergenkonun 2. iddianamede belirtildiği gibi AKP’ye karşı olan herkesi içine alacak biçimde genişletilmesi ve aşırı derecede yaygınlaştırılması bu davanın gereğince yargılanmasına katkı sunmaz, aksine Türkiye’de kutuplaşmayı doğurur.
Ergenekonun 2. iddianamesinde görüldüğü gibi bu dava 2003 – 2004 yıllarında AKP’ye karşı tertiplenen darbeyle sınırlı tutuluyor. Kürtlere karşı işlenen suçlar, faili meçhul cinayetler örtbas ediliyor, üstü örtülmeye çalışılıyor. Böyle olunca da sadece AKP’nin karşıtlarıyla bir hesaplaşma havası veririyor ve Türkiye’yi daha çok geriyor. 2. iddianamede 1990’lı yıllarda Veli Küçük, Arif Doğan, Levent Ersöz v.b. çok sayıda sanığın Kürt illerinde işlemiş oldukları faili meçhul cinayetlere yer verilmemiş olması düşündürücüdür. 1. iddianamesinin eklerinde Musa Anter cinayetine ait belgere yer verilmiştir. İddianamede Musa Anter, Hafız Akdemir, Yahya Orhan, Mecit Akgün, Cengiz Altun, Çetin Abay, Behçet Cantürk, Savaş Buldan, Hacı Karay gibi yüzlerce Kürt kökenli yurttaşın devlet bağlantılı karanlık güçler tarafından öldürüldüğüne dair belgeler olmasına karşın tutuklananlar bu suçlardan sorumlu tutulmamıştır. Kürt illerinde işlenen faili meçhul cinayetleri soruşturmayan bir dava temiz eller davası olarak yutturulmaya çalışılıyor. Buna kimse kanmaz. Asit kuyularının açılması önemlidir, ama yeterli değildir. Kürt illerinde sürdürülen kazılar devam etirilerek kazılarda çıkan kemiklerin hesabı sorulmalıdır. Kürt illerinden işlenen tüm suçlar soruşturulmalı ve suçlu kim olursa olsun hesap sorulmalıdır.
Musa Anter, Muhsin Melik, Mehmet Sincar.... ve binlerce Kürdün katillerinden hesap sormayan bir dava temiz eller davası olamaz.
Ergenkon davası görünen biçimiyle AKP’nin muhaliflerinden intikam alma izlenimi veriyor. Darbenin yargıya intikal edilmesi önemlidir ama AKP karşıtı bir davayla sınırlandırılması düşündürücüdür. Anayasanın geçici 15. maddesi kaldırılıp tüm darbecilerden hesap sorulmadığı sürece Türkiye darbelerden kurtulamaz.
Ergenekon davasının özüne bağlı kalınarak en kısa sürede sonuca bağlanması, suçlulardan hesap sorulması demokrasiye inanan herkesin beklentisidir. Ancak darbe bahane edilerek yazan, çizen, soran, sorgulayan insanların, bilim adamlarının üstüne gidilerek onların susturulmaya, sindirilmeye çalışılması Ergenekon davasına gölge düşürür, Türkiye’yi çıkmaza ve kaosa sürükler, çok daha gerilere götürür.
İsmail Cömertoğlu
WWW.ismailcomertoglu.com
Özgürlüğün Sesi... Sizin Sesiniz...Özgürce...
Anahtar Kelime | Tags:
