Sosyolojik açıdan inançlar değerlendirildiğinden, dinlerin bir üst toplumsallaşmayı gerçekleştirdikleri görülmektedir. Nitekim ilk tek tanrılı din olan Yahudilik, Mısır Firavunları’nın İsrailoğullarını büyük baskılar altına aldığı ve bu baskıların azami boyutlara ulaştığı dönemde ortaya çıktığı görülmektedir. Günümüzden binlerce sene önce Hz. Musa önderliğinde gelişen İsrailoğulları şu anda dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar ekonomik açıdan en rahat olan toplumların başında gelmektedirler. Bu ekonomik güç etkisini diğer alanlara da göstermektedir. Museviler yaptıkları lobi çalışmaları ile dünyanın en güçlü örgütlenmelerinden birini oluşturmaktalar. Yahudi inancından sonra ortaya çıkan Hıristiyanlık inancı da bir üst toplumsallaşmayı getirmiştir. Hıristiyanlık inancı da özünde baskılara, açlıklara, çirkefliklere bir cevaptır. Bunu isteyen istediği gibi algılamakta özgürdür. İster ilahi gücün bir emri olarak algılayın, isterse toplumsal gelişimin bir kuralı olarak. Her hâlükârda alternatif cevaptır. Daha sonraları -ki bu yaklaşık 400 yıldır- Hıristiyanlık inancı Roma İmparatorluğu’nun resmi devlet dini olunca, yani iktidar olunca bu defa tersinden bir toplumsallaşma yaşanmıştır. Bunda suç inançta değildir. Suç; iktidar hırsına yenilen ve inancı iktidar için bir araç haline getiren despot Roma İmparatorluğundadır. Nitekim daha sonraları Martin Luther’in öncülük ettiği akımda kendi doğruları doğrultusunda Hıristiyanlık inancına bir katkı olarak ortaya çıkmaktadır. Burada belirtmek istediğimiz inançların dünya dengeleri üzerindeki etkileri ve insanlaşmaya davetleridir.