Portal
Giriş yap
1
KENDİNE MÜSLÜMAN...!!.... Bir 13/5/2008, 17:31
Zodyak: 
çin astrolojisi:
Mesaj Sayısı: 422
Rep Puanı: 15522
Teşekkür Puanı: 3
Lakap: ekol
.:
Kendine Müslüman
"Asimilasyon bir insanlık suçudur" Bu söze kim itiraz edebilir ki? Demokrat olan, demokratik bilince ve kültüre sahip herkes bu sözü benimser.
Asimilasyonun anlamı, TDK'nin Türkçe sözlüğünde; "Farklı kökenden gelen azınlıkları ve etnik grupları, bunların kültür ve birikimlerini, kimliklerini baskın daha üst yapı içerinde eriterek yok etmek" olarak aktarılıyor. Yani bir ulusun, ulusal topluluğun ya da dinsel azınlığın varlığını, kültür ve kimliğini yok etmek olarak da tanımlayabiliriz.
Asimilasyonun hedefi ve sonucu "yok etmek" olduğuna göre, bu aynı zamanda bir tür soykırımdır. Sürece yayılan sistematik politikalarla kimlik ve kültür, egemen yapı içerisinde kırıma uğratılmasıdır. Yani yok edilmesidir. Asimilasyona tabi olan ulusları, ulusal ve dinsel toplulukları oluşturan bireylerin fiziki varlıklarını sürdürmeleri soykırım gerçeğini değiştirmez. Onlar artık kendileri değildir. Kendi gerçek varlıkları egemen yapı içerisinde yok olmuştur.
Girişte alıntı yaptığımız sözü Başbakan Erdoğan Almanya'da söylüyor; Ludwigshafen'de 9 Türkiye vatandaşının ölümüne neden olan yangının ardından sarf ediyor. Yangının ardında ırkçı neo-nazi saldırısı çıktı. Solingen'den sonra yaşanan bu en büyük katliam, ırkçılık, ırkçı saldırı sorununu yeniden gündemleştirdi; uyum, asimilasyon tartışmalarına neden oldu.
Konuşmasının devamında Erdoğan, "Asimilasyona hayır. İnsanlar kendi kültür ve değerleriyle daha güçlüdür. İnsanları asimile etmek istemek zaten bir insanlık suçudur" diyor.
Irksal/ kültürel üstünlük, düşmanlık ve nefret ideolojisi olarak ırkçılık, Almanya'da ve Avrupa'nın her tarafında yükseliş gösteriyor. Irkçı partilerin oyları artıyor. Her ülkede göçmen karşıtı ırkçı yasalar çıkarılıyor. Aşağılama, düşmanlık ve dışlama biçimlerinde ırkçı saldırganlık gelişiyor. Asimilasyon çabaları hız kesmiyor. Almanya'daki katliam ırkçılığın son ve çarpıcı örneği.
Şüphesiz ki asimilasyon bir varlık, kimlik ve kültür kırımı olarak kime yönelirse yönelsin bir insanlık suçudur. Fakat Erdoğan bu konuda ne kadar tutarlı? O, ırkçılık ve asimilasyona her yerde ve her koşulda karşı çıkıyor mu? Yoksa yalnızca asimilasyona tabi olan Türkler olduğunda mı insanlık suçu olarak görüyor?
Türk burjuva devleti, bütün tarihi boyunca farklı ulus ve ulusal toplulukları asimilasyona tabi tuttu. Sistematik biçimde asimilasyonu sürdürdü. Varlıklarını inkar etti; dilini, kültürünü yasakladı, unutturmaya çalıştı. Türkleştirmek, Türk kimliği içinde eritmek için sürgün etti, katliamlar yaptı. Üstelik bu ulus ve ulusal topluluklar, göçmen, mülteci de değiller; Anadolu ve Mezopotamya'nın kadim halklarıdırlar.
Anadolu'nun bu en eski halklarından Süryani ve Yezidi mevcudiyeti ve kültüründen geriye ne kaldı? Ermeni ve Rumlar ne oldu? Lazlar, Gürcüler, Çerkezler hangisi kendi kimlik ve kültürlerini özgürce yaşıyor ve yaşatıyorlar. Kürt ulusunun ulusal varlığı hala inkar edilmiyor mu? Dili, kimliği ve kültürü yok edilmeye çalışılmıyor mu? "Kendini Kürt sananlar"dan "dağ Türkleri"ne her yol denenmedi mi? Santora, H. Dink, Zirve Yayınevi katliamları ırkçı politikaların bir devamı değil mi? Siyasal İslamcı Erdoğan, bütün bunlara karşı mı? Bugün başında bulunduğu hükümet, inkar ve asimilasyon politikalarını sinsi biçimde sürdürmüyor mu? Alevi kimlik ve kültürünü Sünni mezhebi içinde; Kürt ulusal kimliğini Türk-İslam kimliği içinde eritmek için uğraşmıyor mu? Kürtlere ulusal kimliğini unutturmak, ulusal bilincini zayıflatmak için dinsel kimliğini dayatmıyor mu?
Hangi Erdoğan'a inanacağız? Almanya'da konuşana mı, Ankara'da savaşana mı? Asimilasyona karşı çıkan, insanlık suçu görene mi, en aşağılık biçimde asimilasyon uygulayana mı?
Erdoğan'ın sözlerinde ve pratiğinde ne tutarlılık vardır, ne de samimiyet. Demokratlığın izini bile bulamazsınız. Kendine, kendi ulusuna istediğini, başka uluslara istemezsen, layık görmezsen demokrat olamazsın. Ancak pespaye bir şoven olabilirsin, asimilasyoncu olabilirsin.
Meşrebinde, ideolojisinde, kültüründe demokratlığın zerresini taşımayanların, pratiklerinde tutarlılık beklenemez. Onlar Avrupa'da demokrat, Türkiye'de ırkçıdır, asimilasyoncudur. Filistin'de barış ve çözümden yanadır, Kürdistan'da inkar ve savaştan yana. Kıbrıs'ta Türklere devlet kurmak isterler, Irak'ta Kürtlerin devlet sistemini başına yıkmak, Bosna'da, Çeçenistan'da, Kosova'da özgürlükçüdürler, Türkiye'de inkarcı ve yasakçı. Almanya'da Türklere anadilde eğitim hakkı için uğraşırlar, Türkiye'de Kürtlere anadillerini unutturmak için. Müslümanlara yönelik baskıya karşı çıkarlar; gayri müslimlere olmadık baskılar yapmaktan geri durmazlar.
İnsan hem asimilasyona karşı, hem de asimilasyoncu olabilir mi? Hem özgürlükçü, hem de yasakçı; hem demokrat, hem de katliamcı olmak mümkün mü? Ya birisidir, ya diğeri. Ya da kendine özgürlükçü, demokrat, insancıl, yani kendine Müslümansındır. Yalnız kendine Müslüman olmak da iki yüzlülüktür, sahtekarlıktır.
Onların demokratlığı, özgürlükçülüğü kendilerine ve kendilerine ait gördükleridir. Başkalarına aynı hakkı, özgürlüğü tanımazlar. Çifte standartçı, tutarsız ve samimiyetsizdirler. Aynı zamanda pişkin ve utanmaz Asimilasyonun, şovenizmin, insanlık suçunun vebalini ahlaki ve siyasi olarak boyunlarında taşımaktadırlar.
"Asimilasyon bir insanlık suçudur" Bu söze kim itiraz edebilir ki? Demokrat olan, demokratik bilince ve kültüre sahip herkes bu sözü benimser.
Asimilasyonun anlamı, TDK'nin Türkçe sözlüğünde; "Farklı kökenden gelen azınlıkları ve etnik grupları, bunların kültür ve birikimlerini, kimliklerini baskın daha üst yapı içerinde eriterek yok etmek" olarak aktarılıyor. Yani bir ulusun, ulusal topluluğun ya da dinsel azınlığın varlığını, kültür ve kimliğini yok etmek olarak da tanımlayabiliriz.
Asimilasyonun hedefi ve sonucu "yok etmek" olduğuna göre, bu aynı zamanda bir tür soykırımdır. Sürece yayılan sistematik politikalarla kimlik ve kültür, egemen yapı içerisinde kırıma uğratılmasıdır. Yani yok edilmesidir. Asimilasyona tabi olan ulusları, ulusal ve dinsel toplulukları oluşturan bireylerin fiziki varlıklarını sürdürmeleri soykırım gerçeğini değiştirmez. Onlar artık kendileri değildir. Kendi gerçek varlıkları egemen yapı içerisinde yok olmuştur.
Girişte alıntı yaptığımız sözü Başbakan Erdoğan Almanya'da söylüyor; Ludwigshafen'de 9 Türkiye vatandaşının ölümüne neden olan yangının ardından sarf ediyor. Yangının ardında ırkçı neo-nazi saldırısı çıktı. Solingen'den sonra yaşanan bu en büyük katliam, ırkçılık, ırkçı saldırı sorununu yeniden gündemleştirdi; uyum, asimilasyon tartışmalarına neden oldu.
Konuşmasının devamında Erdoğan, "Asimilasyona hayır. İnsanlar kendi kültür ve değerleriyle daha güçlüdür. İnsanları asimile etmek istemek zaten bir insanlık suçudur" diyor.
Irksal/ kültürel üstünlük, düşmanlık ve nefret ideolojisi olarak ırkçılık, Almanya'da ve Avrupa'nın her tarafında yükseliş gösteriyor. Irkçı partilerin oyları artıyor. Her ülkede göçmen karşıtı ırkçı yasalar çıkarılıyor. Aşağılama, düşmanlık ve dışlama biçimlerinde ırkçı saldırganlık gelişiyor. Asimilasyon çabaları hız kesmiyor. Almanya'daki katliam ırkçılığın son ve çarpıcı örneği.
Şüphesiz ki asimilasyon bir varlık, kimlik ve kültür kırımı olarak kime yönelirse yönelsin bir insanlık suçudur. Fakat Erdoğan bu konuda ne kadar tutarlı? O, ırkçılık ve asimilasyona her yerde ve her koşulda karşı çıkıyor mu? Yoksa yalnızca asimilasyona tabi olan Türkler olduğunda mı insanlık suçu olarak görüyor?
Türk burjuva devleti, bütün tarihi boyunca farklı ulus ve ulusal toplulukları asimilasyona tabi tuttu. Sistematik biçimde asimilasyonu sürdürdü. Varlıklarını inkar etti; dilini, kültürünü yasakladı, unutturmaya çalıştı. Türkleştirmek, Türk kimliği içinde eritmek için sürgün etti, katliamlar yaptı. Üstelik bu ulus ve ulusal topluluklar, göçmen, mülteci de değiller; Anadolu ve Mezopotamya'nın kadim halklarıdırlar.
Anadolu'nun bu en eski halklarından Süryani ve Yezidi mevcudiyeti ve kültüründen geriye ne kaldı? Ermeni ve Rumlar ne oldu? Lazlar, Gürcüler, Çerkezler hangisi kendi kimlik ve kültürlerini özgürce yaşıyor ve yaşatıyorlar. Kürt ulusunun ulusal varlığı hala inkar edilmiyor mu? Dili, kimliği ve kültürü yok edilmeye çalışılmıyor mu? "Kendini Kürt sananlar"dan "dağ Türkleri"ne her yol denenmedi mi? Santora, H. Dink, Zirve Yayınevi katliamları ırkçı politikaların bir devamı değil mi? Siyasal İslamcı Erdoğan, bütün bunlara karşı mı? Bugün başında bulunduğu hükümet, inkar ve asimilasyon politikalarını sinsi biçimde sürdürmüyor mu? Alevi kimlik ve kültürünü Sünni mezhebi içinde; Kürt ulusal kimliğini Türk-İslam kimliği içinde eritmek için uğraşmıyor mu? Kürtlere ulusal kimliğini unutturmak, ulusal bilincini zayıflatmak için dinsel kimliğini dayatmıyor mu?
Hangi Erdoğan'a inanacağız? Almanya'da konuşana mı, Ankara'da savaşana mı? Asimilasyona karşı çıkan, insanlık suçu görene mi, en aşağılık biçimde asimilasyon uygulayana mı?
Erdoğan'ın sözlerinde ve pratiğinde ne tutarlılık vardır, ne de samimiyet. Demokratlığın izini bile bulamazsınız. Kendine, kendi ulusuna istediğini, başka uluslara istemezsen, layık görmezsen demokrat olamazsın. Ancak pespaye bir şoven olabilirsin, asimilasyoncu olabilirsin.
Meşrebinde, ideolojisinde, kültüründe demokratlığın zerresini taşımayanların, pratiklerinde tutarlılık beklenemez. Onlar Avrupa'da demokrat, Türkiye'de ırkçıdır, asimilasyoncudur. Filistin'de barış ve çözümden yanadır, Kürdistan'da inkar ve savaştan yana. Kıbrıs'ta Türklere devlet kurmak isterler, Irak'ta Kürtlerin devlet sistemini başına yıkmak, Bosna'da, Çeçenistan'da, Kosova'da özgürlükçüdürler, Türkiye'de inkarcı ve yasakçı. Almanya'da Türklere anadilde eğitim hakkı için uğraşırlar, Türkiye'de Kürtlere anadillerini unutturmak için. Müslümanlara yönelik baskıya karşı çıkarlar; gayri müslimlere olmadık baskılar yapmaktan geri durmazlar.
İnsan hem asimilasyona karşı, hem de asimilasyoncu olabilir mi? Hem özgürlükçü, hem de yasakçı; hem demokrat, hem de katliamcı olmak mümkün mü? Ya birisidir, ya diğeri. Ya da kendine özgürlükçü, demokrat, insancıl, yani kendine Müslümansındır. Yalnız kendine Müslüman olmak da iki yüzlülüktür, sahtekarlıktır.
Onların demokratlığı, özgürlükçülüğü kendilerine ve kendilerine ait gördükleridir. Başkalarına aynı hakkı, özgürlüğü tanımazlar. Çifte standartçı, tutarsız ve samimiyetsizdirler. Aynı zamanda pişkin ve utanmaz Asimilasyonun, şovenizmin, insanlık suçunun vebalini ahlaki ve siyasi olarak boyunlarında taşımaktadırlar.
Özgürlüğün Sesi... Sizin Sesiniz...Özgürce...
Anahtar Kelime | Tags:
